Mutlu kal(alım)!

Pazar sabaha karşı yatağımıza geldi minik boy kendi gibi minik terlikleriyle... Terlikler ayağında değil elindeydi ama olsun, bir gün ayağına da giyecek biliyorum. Babasını da zorla alıştırmıştım ev terliklerine. Babasına çekmiş...

Yatağın yanı başına koyulan terlikten başka birde yastık taşındı yatağa. İki koca baş yastığın tam ortasına koydu yastığını. Yerleştim, gitmiyorum mesajı verdi, biliyorum :) Haftaya başlarken bir gün yatsın bir şey olmaz dedim (içimden), ikinci günde olabilir kabul dedim (içimden), sonra üç gün, dört gün, beş ... devam etti. O gecelere birde bol ateşli bir gece ve bol öksürüklü bir gece sığdırdı.O geceler uyumadık, uyuduk-uyandık, sohbet ettik yatakta anne-baba-kız, geceler uzadı bize, sabahları erkenden kalkar olduk. "Ya koca kız oldun bizimle yatıyorsun" nidaları atıyor babası yatmadan önce. Hafif sırıtık, kızıyla yatmaktan mutlu, yarım ağız söylüyorsun ya, ondan bu kız bizimle yatıyor ♥

Gözlerinizi kırpıştırmayın, evet o ilk fotoğrafta gördüğünüz; Yağmur. Bugün okulda fotoğraf çekimi var(mış) Eskiden... çok eskiden, saçlarımı sarmadan yatmaz iken ben şimdi kızın saçlarını sardım akşamdan. Tırnaklara da oje pek tabi. Yanlarında olabilmeyi çok isterdim, belki kamera arkası yapardım bende. Kısmet, iş işte.

Biri var;
Dünden beri mail ile yazıştığımız ne yüzünü gördüğüm, ne tanıdığım, sadece adını bildiğim biri. Tülin. Rastlamış bize tesadüfen. Baştan sona okumuş her yazıyı. Gün gelip ben bile; ne yazmışım diye gerilere gidemezken o sıkılmadan okumuş. Okurken tüm duygularımı hissetmiş. Yüreği güzel, sana dair dileğim gün gelince seninde bu duyguları tatman, sağlıcakla. Mutlu kal.