Kim bilebilirdi ki...

Kim bilebilirdi ki yıllar önce Yağmur için aldığım bir kitabın ön yüzündeki sevimli çıkartmaların Damla'ya nasip olacağını :)

Yağmur ödev yaparken oyalansın diye önüne verdiğim kitaptaki çıkartmaları göbeğine, kafasına her yerine yapıştırdı. Öyle ki ödev saatini kaynattı küçük zilli.

Damla'nın bizi böyle oyalayacağını kim bilebilirdi ki :)

"Blogu ihmal" başlığı adı altında...

Blogu bir ihmaldir gidiyor.

Kızlar büyüyor vakit yok desem... Kim inanır?

İphone elimde fotoğraf çekip anında paylaşmayı biliyorum ya ig'de ya da facebook'ta. Ama bloga yazmaca yok. "Kızlar büyüyor Bahar, yaz... bak sonra unutacaksın tüm bunları" "yok vakti var yazılması için, hepsi aklımda oturunca bilgisayara başına toptan yazarım vs. vs." türlü bahaneler. Buna kim inanır? :)

Dün, bugün eski rutine kavuşup yazmaya, fotoğraf çekmeye, bloga yazılan yorumlara cevap vermeye bile başladım. Mail kutunuzu düşen "annesiningülü" adı altında bir dolu yorum ve yorum cevabı bulabilirsiniz :)

Azcık tuzlu fıstık koydum kendime hem yedim, hem okudum, hem yazdım. Sona sakladığım bir kaç tuzlu fıstığı ağzıma atıp parmağıma yapışan tuzları yaladıktan sonra ben kaçarım.

Kızlar büyüyor, biz yaş alıyoruz, kış bitti, bahar geldi derken... Sağlıcakla kalın :)

Fotoğraflar İphone ile çekilmiştir.

Kardeş dediğin bir dönem mutlaka aynı yatakta yatar ♥

Damla, bugün 16.ayını doldurdu.Yağmur, ayını parmakla hesaplayamadığım kadar büyüdü.

Yağmur bu sabah "Damla artık benim odam da uyusun, ben bakarım gece" dedi. Damla'nın yatağını odasına koyup arkamı döndüm ki... Beşiği kendi yatağına birleştirmiş, kardeşi koynunda ♥

Gel de kendi yatağına git şimdi, odaları mis gibi uyku kokuyor ve izlemesi pek keyifli.

Huzurlu uykular kızlar.

Fotoğraf İphone ile çekilmiştir.