Hadi hayırlısı olsun...

Cumartesi öğleden sonrası..
Annemlere davetliyiz (zaten oradan hiç çıkmıyoruz da :) ).
Bu sefer ki biraz farklı. Kızımı güzelce giydirdim. Yolda bacakları üşemesin diye birde eşofman geçirdik bacaklarına evden çıkmadan önce.

Annemlere bu sefer ki ziyaretimizin farklı bir anlamı var. Evimizin en küçüğü küçük kız kardeşiminiz büyümüşte evliliğe ilk adımları atacak. Heyecanlıydık hepimiz ama sakin durup onuda heyecanlandırmak istemiyorduk. Erkek tarafı geldi tanışıldı, yenildi, içildi iki tarafta mutlu oldu aileler birbirini sevdi. Çok güzeldi. O güne dair çok az fotoğrafımız var. Çünkü benim fotoğraf makinem bütün gece şarjda olmasına rağmen 3 fotoğraftan sonra kendini kapattı. Asıl teyzemizin fotoğraflarının olması gerekirken yok. Biz bunları çekerken o hazırlanıyordu ki sarjımız bitti :(

Sadece dayısı, babası ve evimizin büyüğü pisili teyzemizle kızımın fotoğrafları var :D Artık bir dahaki sefere daha tedbirli olacağım yeni bir makine almam gerekiyor galiba :D

Yuppi

01.03.2009 Pazar, hava güzel. Yağmur’la en azından h.sonu bir gün dışarda vakit geçirmek istiyoruz. Ama son zamanlardaki havalarda bu pek olmamıştı. Hava güneş'li bu Pazar dışardaydık. Yağmur dışarı çıkıcağız dediğimizde “yuppi” dedi. Bindik arabaya sahil’e doğru gideken denizi gördü çok sevindi.
B.çekmece sahil’de bi çoçuk parkı var. Sevimli hayvan figürleri kullanılarak yapılmış. Ama sadece bir kaçı kullanılabiliyor bunlardan bir tanesi dinazor’dan yapılmış kaydırak. Diğerleri ya ıslak’tı ya kullanılmayacak durumdaydı.

Yağmur yeterince kaydıktan ve sallandıktan sonra sahil’e doğru yöneldi. Biraz ileride bir simit’çi gördük simit aldık Martı’lara atmak için. Onları’da besledik.

Eve doru dönerken ufak bir kuş bahçesi gibi bir yer var. Oradan geçtik onlarada simit attı. Kalan son lokma simiti’de yedi. Dışarda satılan yiyeceklerden almayız ama bu sefer elinden alamadık.

Eve dönerken çok’tan uyku moduna girmişti ve mutluydu. Mutlu olunca “annem seni cok seviyom”der. Baba içinde aynısı.

Bizde seni çok seviyoruz bebeğim.