Bu sene birincisi gerçekleştirilen okul şenliği ile başladı Yağmur ve arkadaşlarının sahne alması. Anaokulunda sergiledikleri bir dansı tekrar sergilediler. Çok heyecanlıydık... O da, biz de. İlk sahne alması değil halbuki ama +1 Damla vardı bu sefer bizim kucağımızda onu izlerken. Acaba onu izleyebilecek miydik?
Derken, okul ile başladığı bale kursunun gösterisi sırası geldi 3 gün sonra. Kuğu gölü balesi yaptılar. Sahne kalabalıktı ama tek bir aksaklık bile yoktu.
Ve bugün Okuma Bayramı gösterisi ile 3 gün sonra yine sahnedeydi Yağmur. Bir dolu gösteriye çıktılar sınıfça ve hepsini başarı ile kotardılar. Çok çalıştılar mükafat olarak bir salon dolusu alkış aldılar.
Doğdu beri daha 1 haftalıkken bale kurslarına taşındı Damla ablasının peşi sıra, çanta gibi. Gıkı çıkmadı.
Okul şenliğini izlerken uyuya kaldı. Gıkı çıkmadı.
Kuğu Gölü Balesini izlerken yine sakindi. Biberondan sütünü içti, uyudu, kalktı. Solumuzda fotoğraf çeken bayanın saçlarını acımazca çekti. Neyse ki sevimli de, kimse bir şey demiyor... O gece de gıkı çıkmadı.
Bu gece okuma bayramında tüm gösteri boyunca uyumadı, izledi. Yine gıkı çıkmadı.
Ne demiştim? Yağmur biraz tedirgindi... Acaba onu izleyebilecek miydik? Çok şükür Damla ablasını ve bizi üzmedi. İzledik...
S
akin hayat + mutlu anne + mutlu bebek = mutlu abla... Vakti zamanı gelince umarım ablası da onu izler, sıkılmadan.
Bu sene çok yorulan Yağmur'dan tarihe bir not; bir daha ki sene için planları arasında bale yok(muş). Biraz dinlenip sadece resim kursu tercihi var(mış).
Kısmet.
