28 Nisan 2014 Pazartesi

Bir gül ailesi klasiği

Hafta sonu evdeysek, bir plan yoksa, gelen yoksa, giden yoksa, hava kötü dışarı çıkmamız iki çocukla çok zorsa... Evi bir baştan aşağı temizler, atılacakları atar hafifleyip, geri kalan eşyaların yerini değiştiririz. Biz buna "gül ailesine rahat batması" da deriz.
Ne yaptık ki; bir giyinme odası yarattık minnacık evde, kışlıkları kaldırıp, yazlıkları çıkardık ki... Havalar birden kışa döndü. Koca koca gardıropları taşırken altına giren Damla'yla köşe kapmaca oynadık. Tam gardırobu taşımış duvara yaslayacakken arkasına giren Damla'nın keyfinin yerine gelip çıkmasını bekledik. Ve Damla uyuyunca da çarçabuk işlerimizi hallettik. Yağmur ne yaptı bu arada? "Büyümüşte bize yardım edermiş" nidaları attık peşinden.
Gün pazara gelince...
Bezelye ayıkladık tüm aile. Aş(k)a emek verdik ♥ Yemek yerken uyuyan Damla'nın arkasından film çekti Yağmur :) Canı sıkılmış olsa gerek.
Babayla, küçük kız uyuyunca yemek üstü bir tatlı iyi gider deyip irmik kavurduk Yağmur'la. İrmik kavurmak uzun iş, bolca çevir, altını tutturma filan... İyi ki Yağmur'un kendini çektiği filmi varmış yoksa canım çok sıkılacaktı irmik kavururken :)

Gün pazartesiye...

Fotoğraflar İphone ile çekilmiştir.

22 Nisan 2014 Salı

Bitter çikolataya bir ortak daha

"Çikolata dediğin bitterdir
Bitter dediğin böyle yenir
Bitter aşkı varsa eğer
Bizde anneden kızlarına geçer"
Okul yıllarım haricinde ve şimdilerde Yağmur'un ödevleri haricinde yeniden minicik bir şiir yazdım. Ne için "bitter çikolata" için.

Komik oldu biliyorum ama gülmeyin :)

Beni aşka getirip dilimin şakımasına sebep olan pek tabi ki Damla ♥

Yazdığıma ben bile gülüyorum hala :)))

16 Nisan 2014 Çarşamba

"An"


Ne yazdıysam olmadı.
Yazarken beğendim, okurken beğenmeyip sildim.
Bazen söze gerek yoktur ya işte sadece fotoğraf ve yakaladığım o an'lar.

"An"layana ♥

Fotoğraflar İphone ile çekilmiştir.

14 Nisan 2014 Pazartesi

Ses bir, iki...

Blog beni özlemiş, bende onu ama nereden başlanır ki bunca yazmadıktan sonra.
Her günümüz bir olay, bir eğlence, bir gülmece, Damla hayatı meraklandıkça peşi sıra bir koşturmaca ve bir zapt edememece, ödevler, gezmeler, dostlar, alış verişler, yemeler, içmeler... "Çok renkliyiz" aslen anlatmaya çalıştığım bu.

Bloga uğramadıkça bir gevşeme, rahatlama ve aklımda bir soru.
Yazmaya devam etmeli mi? etmemeli mi?

Fotoğraflar İphone ile çekilmiştir.