Salı bugün. İş'teyim daha akşama çok var...Niye bugün bu kadar akşam olmasını bekliyorum çünkü dün akşam kızım anneannesinde kaldı. Dün akşam ayrıydık. Babanla dışarda yemek yedik beraber biraz vakit geçirelim istedik. Ama aklımız hep sendeydi orada mutlu olduğunu biliyorduk. Deden iş'ten gelince o'nun canını çıkardığınıda tahmin ediyorum. O senin oyun arkadaşın ya :) Diğerlerinin zaten canına okumuşsundur :DBütün akşam seni konuştuk olsa şöyle yapardı böyle olurdu konuştukça daha da özledik canım kızım. Ben yada baban söz vermemiş olsaydık koşa koşa seni almaya gelirdik ama dayanmaya söz vermiştik.
Şimdi iş'teyim bilgisayarımdaki resmine bakıyorum sarılasım geliyor sana :) Nasıl bir özlemdir bu sana karşı, nasıl bir sevgi. "Akşam olsada eve gitsek "sana doya doya sarılsam ne istersen onu yapsak :)
Bu saatte daha uyuyorsundur, uyan telefonda konuşup sesini duyacağım bu beni akşama kadar motive eder herhalde.
2 yorum:
aynisini bende yasiyorum - calisan anne olmak cok zor... biliyorum. kiziniz oglumla ayni yasta - böyle bir blog arkadasi bulduguma cok sevindim ... sevgilerimle
evet çalışıyor olmak, onun bu zamanlarını kaçırmak acayip canımı sıkıyor. ama herşey onun için..
bende sizi bulduğuma çok sevindim aynı dönemlerden geçiyoruz sayılır. Bilgilerimizi paylaşırız.
sevgiler
Yorum Gönder