30 Ağustos 2010 Pazartesi

Hep yanımda kal

Bugün senin doğum günün. Gizli doğum günün. Kimliğinde yazandan farklı bir tarih. Unutulmayacak bir tarih...

İyi ki doğmuşsun.
İyi ki karşılaşmışız.
İyi ki seninle evlenmişim.
İyi ki bir çocuk sahibi olmuşuz.
İyi ki bir kız çocuğumuz olmuş :) Diyorsun ya 1'din 2 oldunuz diye. Zor iki bayanla aynı evde yaşamak...
O da aşık sana biliyorsun benim gibi. Gözünün içine bakıyor aynı benim gibi. Sen gülünce farklı oluyor benim gibi. Acayip bir bağ var aranızda. Hele aranıza beni almayışlarınızda ahhhh nasıl kıskanıyorum sizi. Evimizin direği bir ömür birlikte olalım...(emi) Sağlıkla, mutlulukla



























Vee kızımızın en sevdiği bıkmadan usanmadan arka arkaya bin kere dinlediği, dinletebildiği...
En karanlık günde bile
Sakın korkma güneş doğsun içine

27 Ağustos 2010 Cuma

Mutluluk Yağmur'u

Kararım hayatımıza yansımaya başladı. Hepimizde bir sakinlik. Gelecek günlerin planları kafamda.
O televizyon koltuğuna kuruldu. Köfte yağmur'unu seyretti laptop'tan.
Ben karşısındaki koltuğa uzandım. Kavak Yeller'i seyrettim akşam kahvemle.
yagmurfilm
Elinde bir tabak üzüm kurusu yanında bir bardak sütü ile mutluydu.
Ne o bana dokundu gel yanıma diye. Ne de ben keyfini bozdum.
kofte yagmuru
Film bitti. Yanıma koştu. Yatalım dedi. Yattık burnunu burnuma sürttü kulağıma "iyi gecelev annem" dedi.

25 Ağustos 2010 Çarşamba

Oh... şimdi rahatım

benbahar
Foto için teşekkürler Zeynep :)

Nerden başlasam... nasıl anlatsam :)
Bu hafta yazamadım içimden gelmedi ama takip ettim...
* * *
Yağmur'da gözle görünür bir dinginlik var... Şaşırtıyor beni. Zıp zıp zıplıyor akşam banyosu sonrası yatak üstünde... Ben düşmesinden korkar haldeyken hafif sırıtık vaziyette ağzından "annem sen gül diye yaptım" diyor... Ben güleyim diye uğraşıyor. Ben ise karmakarışık yüz ifadesiyle aklım hep iş'te. Mutlu değilim ya. Yarın ne olacak bilmiyorum ya. Niye bu kadar üstüme gelmeleri... Ufacık bir çocuk bile annesinin bu halini anlıyor. Kıyamadım kızıma.

Niye? dedim kendi kendime... Benden götürüyor bu iş... Ailemi, daha alışamadığım evimi, gezmeyi, küçük aşkımı, büyük aşkımı yapmayı hep ertelediğim herşeyi çokça özledim.... Bayram sonrası kısa bir ara iş hayatına. Taaa ki istenilen iş bulunana kadar...
 * * *
Şimdi mi? Rahatladım