Yüreğimden çıkan duyguyu tam ifade edemeyeceğim sanırım.
İlk emekleme, ilk adım, ilk konuşma, ilk okul... Tüm ilkler tüm yazılan hatıra yazılar, tüm o güzel fotoğraflar sanki Yağmur'da tükendi. Damla'ya bir şey kalmadı sanki.
Halbuki şimdi yüreğim daha büyük, daha bir seviyorum, neyi sevdiğimi biliyorum. Konuşmayıp, yazmasam da bakışımla onlara olan aşkımı anlatabildiğimi düşünüyorum. Yanılmıyorsam...
Duygularımı ifade edemeyeceğimden korkup; şöyle üstüne bastıra bastıra, bağıra bağıra, büyük harflerle, yüksek sesle İYİ Kİ DOĞDUNNN DAMLAAAA'MMM ♥
Bıkmadan, usanmadan, yorulmadan, bazen yüz kere aynı şeyleri tekrarla ama onlarla hayatı yaşamak benim seçtiğim yol. Hayatı yaşamak bu olsa gerek biri bir yanımda, diğeri bir yanımda ♥♥
Hayatları boyunca sağlıkla, mutlulukla, birlikte yaş alsınlar canım kızlarım(ız). ;)

