İyi ol(un) da...

Cumartesi beri süre gelen ateş... Bir indi, bir çıktı... Sanki bizimle oyun oynar gibi.

Bugün; ben çamaşır katlayıp bir yandan Damla'yı izlerken, ablası da ona oyun yaparken birden yüksek ateşle titremeye, rengi solmaya başladı. Tamda ateşin sonlandığını düşündüğüm anlarda. Enerjisi yükselmişti çünkü.

Elim, ayağım titredi. Hastaneye varıp doktora gösterine değin ömrümden ömür gitti. Ablasını sakinleştirmek hele... Yağmur elim ayağım oldu hastaneye varana kadar tabi ki telkin sözcükleri ile. Çok şükür varlığına...

Havale değil demesiyle doktorun "Oh!" dedik. Acil odasında fitil verildi, idrar ve kan örnekleri alındı. Sonuçlar temiz. Ateşe dikkat edeceğiz deyip eve geldik.

Şimdi okullar tatil olsun kızlarımı takıp koluma köye gideceğim. Damla'yı o halde, Yağmur'u panik halinde gördüm ya... Birbirlerine nasıl kenetlenmiş olduklarını da gördüm ya bana düşen onları mutlu etmek.

İyi ol(un) da dedim... Gerisi boş.

Fotoğraf İphone ile çekilmiştir.

Dolaylı yollardan Zonguldak'lıyız ya...

Köye gittiğimizde bir madene gitmiştik yıllar önce. Arkamızda gün ışığını kaybetmeden karanlığa çok yaklaşmadan ilerledik. O bile nefesimizi kesmişti. Yaşıyorsun ama yaşamıyorsun gibiydi.

Şimdi düşünüyorum da... Her gece yatağa girip, ışığı kapattığımızda hepimizde aynı düşünce değil mi? Karanlık... Ve bir daha aydınlığa varamayacağını düşünmek.

13 Mayıs 2014 tarihini bilin, unutmayın kızlar. Yağmur az çok hatırlar madende gerçekleşen felaketi ama Damla bir haber olacak tabi ki. Açın okuyun, ülkemizin yakın geçmişinden habersiz olmayın. Siz büyümeden başımızdaki felaketlerden kurtulup gün yüzüne çıkmayı diliyorum(z).

Soma'daki felaketten sonra ne yazabildim, ne de yazmadan geçebildim.

Başımız sağ olsun, bu son olsun.

Çok sev ♥

Seviyor, seviliyorum ya daha ne olsun.
İki kızımla kutladığım daha nice anneler günüm olsun ♥

Fotoğraflar İphone ile çekilmiştir.