Anneliğin hallerinden biri...

Erime ♥

Bu fotoğrafa değil asıl gözümün önünde canlı canlı gelişen bu manzaraya erime. 10 dakika ya da en fazla 15 dakika süren bu hallerini ben izlerken eridim. Fotoğraflamak istedim ama asıl fotoğrafları hafızama, kalbime kazıdım izlerken onları.

Yaş 37 ve hayat yeni başlıyor aslında.

Portakal Bahçem

Geçen kış tanıştık Portakal Bahçem ile.

Kış gelmiş, burunlar çekilip, öksürükler başlayıp vücuda doğal C vitamini takviyesi lazımken siparişimizi verdik. Paketler açıldığından beri ev narenciye kokuyor mis gibi.

Evin minik boy kızı pek tabi mutfak masanın boyunda olunca elinin uzandığı noktadan bir bir mandalinaları aşırdı. Evin büyük boy kızı ise yemek saati geldiğinde yemek yerine mandalina yemek için aklımı çelmeye çalışıyordu. Sağlık olsun da :) Bende portakal'ı soydum baş ucuma koydum... Kabuklarından reçel kaynatırım diye.

Diyeceğim o ki ben çocukluğumda yediğim portakal ve mandalina tadını yeniden buldum. Şiddetle tavsiye ederim.

#kizlierkekli ve çocuklu bir anı :)

Atatürk Arboretumu'na gittik pazar günü. Kış ayının başladığı ilk gün havalar daha da soğumadan açık hava yürüyüşü maksadıyla. Hoştu. Uzun uzun yürüdük üşüyerek. İyi geldi.

Okulda notalı çalmayı öğrendiği "öğretmenim canım benim..." melodisini çala çala ilerledi Yağmur tüm Arboretum'da. Bir göletin yanından çala çala ilerlerken... Karşı kıyıda oturan kızlı-erkekli genç bir gruptan karşılık geldi mızıkayla. Karşılıklı çaldılar, karşılıklı birbirini selamlayıp, alkışladılar. Gençliğe bakıp, yetiştirdiğim çocuğa bakıp "umudunu kaybetme" dedim -içimden-... İyi şeyler insanları hiç olmadık bir noktada buluşturuyor.

Gençliğe güven.