Evdeki çocuk sayısı kadar tekrar var bu evde. Diş çıkarma seremonisi başladı yine, yeni, yeniden. İlk çocuğun diş dökmesi, ikinci çocuğun ise diş çıkarması. Şükrediyorum bu günlere. Sağlıkla, huzurla büyüyüp koca koca nine olsunlar da yine diş döksünler ;)
Yağmur, diş döküyor.
Köyde üst 2 dişi düştü. İlk üst dişin düşmesini bekliyorduk. Düştü, üstünden 24 saat bile geçmeden yanındaki de düştü. O sürpriz oldu. Alıştı diş dökmeye. Kendi çekiyor. Bir pamuk parçasını eline alıyor, hooppp diş elinde. Birde gargara üstüne. Oh!
Abla olmak böyle birşey işte.
Damla, diş çıkarıyor.Çok kolay geliyor dişler diyebilsem keşke. Alt 2 diş geliyor, sıkıntılı. Ateşi bol ve yorucu. Ne bulursa ağzında ve sürekli kucakta. Gerçi kucakta ise değmeyin keyfine, oh!
Bugün abla pervane, ben pervane çevresinden ayrılmadık. Çorbasını bile kucak kucağa yaptık.
Anne olmak böyle birşey de, evdeki ablayı böyle görmek bambaşka birşey ♥