Fazla söze gerek yok... Önce okulun düzenlediği anneler günü kahvaltısı.
Sonra ailece piknik
Anneler günü kahvaltısı. Şiirler, şarkılar, yarışmalar çok güzel hazırlanmışlar anneler gününe. Balon patlatma yarışmasında kazanamayan gruptuk :( Ceza olarak göbek attık. Bir sürü anne karşılıklı.
Bende kardeşin düğünü sonrası ettiğim daha 10 yıl göbek atmam yeminini bozdum. Bu bana çok güzel bir ceza oldu. Büyük lokma ye büyük konuşma dimi ama...
Bir minik örümcek sevgisi
Sucuk ekmek yemişliği hiç yoktur. Açık hava yaradı ...
"yüzgar şaykı söğlüyoy anne" dedesi öğretti. Bütün gün dilindeydi
Bugün işte 2.yılımı doldurdum. Bu 2 yıl içinde neler oldu...
Bir kere kızımı 1,5 yaşında kendimden bile çok güvendiğim anneme emanet edip işe başladım. Kimine göre erken bir zamandı kimine göre geç bile kalmıştım. Benim için en uygun zamandı. Birde çok sevdiğim eski müdürüm arayınca. Tamam demiştim.
Daha neler oldu birer hafta dönüşümlü olarak annem ve kayınvalidemler baktı Yağmur'a. Göçebe hayatı yaşadık. Kayınvalidemler bakerken bizde evimizde kalıyorduk. Hemen üst katımızda oturdukları için. Çok rahat bir dönemdi. İşim evime çok yakındı. Metro ile 10 dk. Eve erkenden gelip her işimi yapıyordum. Bayrampaşa-Bahçelievler arası. Varın rahatlığı siz düşünün. Sonrası kayınvalidemler köye yerleşmeye karar verdiler. Onlarla birlikte bizede yol göründü. Kendi evimizi bırakıp kiralık ev baktık bulup taşındık Beylikdüzüne. Annemlere 5 dakikalık mesafeye.
Yağmur büyüdü kreş'e başladı. Bizim işyeri Fatih'e taşındı. Şimdi yolumuz en az 1 saat sürüyor. İş'te yönetim tamamen değişti. Neler neler çektik. Bir ara habersiz işten bile çıkarılmıştım :) Bugün yarın derken 2 seneyi doldurdum.
Dün yeni mezun bir müdür geldi başımıza. İlk icraat giriş çıkış saatlerimizi kontrol oldu. Çalıştığım proje gurubunda herkes birbirini ezelden beri tanır. Kablo tv sektöründe kim varki zaten. Çokta severiz tutarız birbirimizi. Çok rahatsız etmiş bizim durumumuz yönetimi yeni mezun bir müdür getirdiler maşa olarak. Bu sabah itibari ile kendisiyle bayağı bir tanışıklığımız oldu :)
Bu sabahki icraat yönetimin kesin kararıyla masa değişikliğiydi. Çok büyük bir proje ofisimiz var. Herkes sıra sıra dizilmiş iş yapar. Ama onlara göre ortadaki boşluğu doldurmamız gerekiyormuş. Tek gözlerine çarpan buymuş. Hani "deveye sormuşlar boynun neden eğri? devede nerem doğru ki?" demiş... o misal. Biz böyle çarpık bir düzende oturamayacağımızı düzeni koruyup çalışmaya devam etmemiz gerektiğini söyledik. Arkadaş düzen bozucuya yönetimin kesin emrinin üzerine laf söylenmeyeceği ile alakalı bir kaç ahkam kesti.
İnsanın asıl gücüne giden üniversiteden yeni mezun olmuş bir insan bir şirkete müdür yapılır mı? Hiç tecrübe yok. Aksi gibi öğrenme çabalarıda yok olan düzeni bozuyorlar. Bizim şirkette çok var bu mezun olupta müdürlüğü kapanlar.
Proje gurubu olarak sanırım sona geldik. Hani bu yazı bir nevi istifa niteliğide taşıyor. Gören olursa kesin atıldım :D oh süper
Ne olur bundan sonra... Bizim yeni ev alma hayalleri suya düşer. Evimize belki geri döneriz... Tek kazancımız Yağmur'u çok istediğim evimize yakın yeni açılacak koleje verebilirim. Olmadı şimdiki evimizde kalırsak etrafımız yeşillik, deniz... Koca yaz kızımla gezeriz hasret gideririz. Annemide katarız yanımıza. Deymeyin keyfimize :) Değilmi ki Yağmur için yaşıyorum onun geleceği için... Belki şans döner ayrılır ayrılmaz iş bulurum. Sonra yine ev hayallari kurarım belki bu sefer sahip oluruz :) Koca bir hayırlısı olsun diyorummm. İşe devam ediyorum :) Bir sonraki post belki evden gelecek :)
dün keşfettim ben bu şarkıyı... eklemeli düye düşündüm... her halime uyuyor... Hayat bu işte
Kardeşimin kınası yapıldı. Yüksek yüksek tepelere.... diye başlayınca kolaymı ağlamadan durmak. Tuttum kendimi koy verseydim zor dururdum herhalde. Gözünün pınarlarında her daim akmaya hazır damlaları bulunan ben için zordu.
Herşey güzel geçtide. Ertesi sabah annemlerde topluca kahvaltı sonrası girişilen temizlikte onun eşyalarını bir bir toplayıp artık yeni evine götürmek için hazırlaması odasının yavaş yavaş boşalması... kendimi arka odaya atıp ağlamamdan alıkoymadı.
