Her yeni gün bir başlangıç dimi... Hergün iş'e gelirken dün yapılanı unutuyorum. Unutmuyorum da yok canım kötü niyet değildir demek istiyorum. Ardı ardına sözler çok oldu ama...
En çok korktuğum yavrum büyüdüğünde ki büyümesine gerek yok şimdi bile biri canını acıttığında pençelerimi çıkarıp onu koruyasım gelmiyor mu? Bütün dünyayı yıkabileceğimi düşünmüyormuyum o anlarda ... şimdi yapılanı zaten unutuyor da ya ileriki yaşantısında... Şimdi yanındayım ya büyüyünce... Canım yandıkça yavrumu düşünüyorum onun karşısına da böyle insanlar çıkarsa. Ya benim gibi üzülürse. Olmayacak mı? olacak tabi. Tavsiyem kızım sana annen gibi olma. Her söyleneni dert etme "gül, geç". Hani herşeyin babişine benziyor ya rahatlığınıda babandan al.
Annemi düşünüyorum. Üç kardeşiz. Hepimizde çektiğimi oda bu sıkıntıları. Akşam gittiğimizde anlatırken bütün gün neler oldu diye bizden çok alevlenmesi bu yüzden mi?
