Geçen çarşamba bizim yeni yerden bitme müdür'le tartıştıktan sonra perşembe günü kendimi burada buldum :D
Her ne kadar alakası yok orada ihtiyacımız var deselerde bir şüphe içimde :))
Ben geldim akşamına proje grubunuda buraya getirmeye karar verdiler oh..oh...ne mutluluk keşke daha önce akıl etseydiniz.
O kadar kargaşanın arasında bizim işimiz ne????
Gerçi sizdende çok şey beklememek gerekiyor herşey yeni bir iş bulana kadar...
O zamana kadar size katlanmam...
O kadar çok alışmışım ki eski yere dün yemeğe çıktığımda kendimi yabancı gibi hissettim burada. Halbuki ilk aktif çalışma hayatıma Bakırköy'de bir inşaat bürosunda başlamıştım. Bilirim buraları ama şimdilik uzaylı gibiyim...
---
Koca'nın telefonu bozuldu, serviste şimdilik. Ama kabak benim başıma patladı benim telefonu aldı. Banada uyduruk bir telefon kaldı hatta sarjı bitti şimdi kaldım öyle. Koca'ya söylesem derki"aman sanki çok konuşuyorsun". Bu yüzden birşey demeyeceğim :P
---
Kızla aramız bir iyi bir kötü...Herşeye ağlıyor yada şöyle her gidenin arkasından ağlıyor...
Sevip sevmemesi hatta ağladığı kişinin geri gelip gelmemesi önemli değil, herşeye ağlıyor. Ses çıkartmıyorum ağlıyor, ağlıyor... Ama benide dinlemiyor halbuki ben çözüm sunuyorum.
---
Anne ile konuştum şimdi yoğun yağış sebebi ile erkek kardeşim Silivri'de mahsur kalmış. Atmış kendini bir alışveriş merkezine... Çıkma sakın dedik. Arkadaşının arabası kayıp. Birşey olmadan geri dönseler...Sarjda bitti, ah koca ah...
Allahım sen koru oradaki herkesi. Kimseye birşey olmasın.
http://www.hurriyet.com.tr/gundem/12432946.asp?gid=229
