Dilimi Isırayım :)

Kızım 2 gündür tuvaletini söylüyor :))

Geçen sene temmuz ayında birden bire tuvaletini söylemeye başlamıştı. İş çıkışı apar topar eşimle gidip dünya para bir hevesle oturak aldık kendisine...2-3 kere yaptı. Sonra kendisini oyuncak kabul etti. Kreş'e başladı o ara (mecburiyetten) hastalık yeni bir alışma dönemi derken üstünde durmadık. Hastalıktan 1 ay bile gidemedi kreş'e. Mecbur annemlere yakın taşındık. Yeni bir düzene girdik. Birçok yeniliği bir arada alıştırmamak gerekiyor diye vazgeçtik tuvalet sevdasından. Yazı bekleyelim dedik. 2,5 yaş iyi dedik. EEe yaz geldi. Resimdeki oturak oyuncak yerine konduğu için ciddiye alınıp oturulmadı..

P.tesi Hatiş'le kesin kararlı olarak bezini çıkardık. Babasıda değişiklik olsun diye yeni bir oturak aldı. En en ucuzun'dan :))

Şimdilik yapıyor. Arada kaçırmalar oluyor ama pek bir sevinçli. Şimdi yaptığını birde gösteriyor aa çok güzel diyoruz. Bir süre katlanacağız. Ama vazgeçireceğiz... Annesinin gülü oo..

Üst kattaki çocuk

Bir çocuk bu kadar nasıl ağlayabilir?? Bence sessiz kaldığı zamanlar ağlamaktan yorgun düştüğü zamanlar..
Bu sabah kaçta uyandım bilmiyorum ağlamasına uyandım yine. 9 ay'dır buradayız ilk zamanlar hasta diye düşündüm. Geçer diye bekledik ama sanki bizim evde ağlıyor o derece şiddetli.
Annesi ile sadece kapıda, bahçede karşılasınca konuşmamız var. Birde geçenlerde okuttuğum mevlüde gelmeleri..Samimi değiliz sorayım bu çocuk neden ağlıyor diye????
Eşim ve benim çocuk hakkındaki düşüncelerimiz arsız yetiştirilmiş.. Mevlütte kızıma ciddi zarar verecek dereceye çok az kalmış bir anda yakaladım. Kızımla oyun arkadaşı olacağını düşünmüştüm. Eşim abartıyorsun ne yapabilirki demişti ama c.tesi dışarı çıkarken bizim cimcime çocukları bahçede görünce "annem 5 dakka, gelyom" deyip gitmişti yanlarına. Ne olur ne olmaz eşim peşlerinden gitmiş. Bizim kızın yakasına yapışmış oğlan. Hırpalıyor..Ben gittiğimde biizmki salya sümüktü, korkmuş.
Çocuk ağlamalarının arasında duyduğum arada şaplak'lar. Bu herşeyi açıklıyor ama. Pek bir sevimsiz görünsede çosuk gözüme bir dahaki sefere kapılarına gidecekmişim gibi geliyor. Aslında çocuğa değil aileye bakmak gerkiyor galiba..

Sabah çok kötü başladı

Evlilik Yıldönümümüz

C.tesi ve Pazar 2 günde sabahtan açık öğretim sınavına girdim.
Kızışi Hatiş’ine emanet edip çıktım dışarı. Eve dönüşlerim tabiki öğleni bulmamıştı ama sabah yatak keyif yapamadım kızımla.

Cumartesi günü yani 30 Mayıs’ın güzel bir anlamı vardı bizim için. Kemal ve ben evlenmek için bu tarihi seçmiştik 2004 yılında. 5.yılımızı doldurduk 6’ya girdik. Daha nice nice yıllara inşalaah beraber kızımızla.. Arada ben ona sarsamda kendisi bana göre çok sakin’dir. Bendede geçen 5 seneyle herşeye hemen alevlenen, tartışmaya açan bir hal kalmadı zaten. Şimdi kızımızı büyütüyoruz mutlu mesut..

Herneyse evlilik yıldönümüzde ne yaptık. Koca’nın iş arkadaşlarına davet edilmiştik ee gelin hep beraber kutlayalım demişler. Eee biz de gittik. Yeni evli çift'in evine gittik. Bizim gibi çocuklu tek bir aile vardı. Yeni evli çiftin evi alt üst oldu. Ben çok utandım tabi ama çocuk bu ne yapalım laf dinletemedik. Bir ara bir sinir harbi yaşanmadı değil aramızda.. Değişik bir kutlamaydı..

Pazar da yive sınav vardı. Öğleden sonra kesin dışardayız hava alıp gezip haftaya güzel başlayalım dedik ama hava hiç müsait olmadı. Ama iyi oldu evde bol dinlenceli, bol yemekli bir gün oldu hafta yine iyi başladı.. Hafta sonu cep'ten çekilmiş fotoğraflarımız var. C.tesi dışarı çıkmadan önce yenen brokoli. Zamanı çoktan geçti ama bulunca dayanamdım Yağmur'da çok özelmiş.

Fotoğraf makinemizin miladı dolmuş Tek fotoğraf çek ve şarj bitsin hepsi bu. Böyle olunca yanımızda taşımıyoruz artık. Bakalım araştırıyoruz alacağız bir tane..